Drawa: dzika rzeka Drawieńskiego Parku Narodowego

Drawa – dzika rzeka Drawieńskiego Parku Narodowego

Drawa to jedna z najpiękniejszych i najczystszych nizinnych rzek w Polsce, a dla wielu kajakarzy rzeka wręcz kultowa. Płynie 185,9 km z Pojezierza Drawskiego do Noteci, przez ciąg jezior i głęboko wciętą, leśną dolinę, w środkowym biegu przecinając Drawieński Park Narodowy. Choć to rzeka nizinna, ma żywy, miejscami niemal górski charakter: szybki nurt, bystrza i wąskie, kręte koryto, w którym potrafią leżeć powalone drzewa. Spływ przez park jest reglamentowany, bo przyroda doliny należy do najcenniejszych w kraju.

Trasa spływu Drawą: skąd dokąd i jak ją podzielić

Górny bieg Drawy prowadzi przez ciąg jezior Pojezierza Drawskiego, w tym rozległe Drawsko i Dębno. Środkowy i dolny odcinek – od okolic Prostyni i Drawna, przez Drawieński Park Narodowy, Stare Osieczno aż po ujście koło Krzyża – to klasyczna, najczęściej pływana część szlaku, którą łatwo podzielić na jednodniowe etapy po 15–25 km. Ważna uwaga: fragment od mostu drogowego na trasie Drawsko Pomorskie–Kalisz Pomorski do Prostyni jest całkowicie wyłączony ze spływów, bo biegnie przez teren poligonu drawskiego. Trasę planuje się więc poniżej tego odcinka.

Ile trwa spływ Drawą? Które odcinki na jeden dzień

Na jeden dzień najczęściej wybiera się dolne, łagodniejsze fragmenty. Odcinek Stare Osieczno–Krzyż (około 23 km) to spokojna, szeroka i bezpieczna woda, dobra na kilka godzin wiosłowania. Nieco bardziej urozmaicony jest Stare Osieczno–Łokacz (około 21 km), z pojedynczymi powalonymi drzewami i łatwym bystrzem, ale wciąż przyjazny mniej doświadczonym. Kto chce poznać najdzikszą część rzeki, planuje kilkudniową wyprawę przez Drawieński Park Narodowy; przepłynięcie większości szlaku zajmuje kilka dni z biwakami.

Czy Drawa jest trudna? Dla kogo jest ten szlak

Drawa bywa nazywana rzeką o niemal górskim charakterze na nizinach. W środkowym biegu, zwłaszcza w granicach parku, nurt przyspiesza na bystrzach, koryto jest wąskie i kręte, a w wodzie leżą powalone pnie – to odcinek dla osób z doświadczeniem i pewną techniką. Dolny bieg, od Starego Osieczna w stronę Krzyża, jest już szeroki, spokojny i dostępny także dla początkujących oraz rodzin. Jak na większości rzek, o tym, czy spływ będzie przyjemny, decyduje dobór odcinka do poziomu grupy.

Drawieński Park Narodowy: zasady spływu

Najcenniejszy fragment Drawy chroni Drawieński Park Narodowy i tu spływ jest reglamentowany. Rzeka w granicach parku jest udostępniona tylko od 1 stycznia do 15 marca oraz od 1 lipca do 31 grudnia, w godzinach od 9:00 do 19:00 – od 16 marca do 30 czerwca obowiązuje zakaz spływu, chroniący lęgi ptaków i tarło ryb. Jednocześnie na rzece w granicach parku może przebywać najwyżej 750 osób, wolno płynąć wyłącznie sprzętem z napędem wiosłowym, a bilet trzeba wykupić wcześniej, przez platformę bilety.dpn.pl lub w punktach informacji turystycznej. Biwakować można tylko w wyznaczonych miejscach parku, między innymi w Drawniku, Barnimiu, Bogdance, Sitnicy, przy Pstrągu i w Kamiennej.

Przeszkody i przenoski na Drawie

Drawa to żywa, leśna rzeka, więc trzeba liczyć się z bystrzami, progami i powalonymi drzewami – miejscami kajak trzeba przenieść. Wygodny wyjątek to odcinek Barnimie–Bogdanka, wolny od sztucznych przeszkód, gdzie płynie się bez przenosek. Pamiętaj też, że rejon poligonu między mostem Drawsko Pomorskie–Kalisz Pomorski a Prostynią jest w ogóle wyłączony z ruchu i nie wolno tam wpływać. Przy każdej przeszkodzie obowiązuje ta sama zasada: kajak się przenosi, a nie przeprowadza przez próg czy zwalone drzewo.

Co zobaczysz po drodze: przyroda Drawy

Dolina Drawy to jeden z najdzikszych zakątków nizinnej Polski, chroniony od 1990 roku przez Drawieński Park Narodowy. Park liczy dziś ponad 11,5 tysiąca hektarów i rozciąga się na pograniczu trzech województw – zachodniopomorskiego, lubuskiego i wielkopolskiego – wzdłuż Drawy i jej dopływu Płocicznej. Rzeka płynie tu głęboko wciętą rynną wśród buczyn, a jej czysta, dobrze natleniona woda daje dom pstrągowi, lipieniowi i certcie. Park chroni około dwudziestu jezior, w tym rzadkie jeziora lobeliowe i meromiktyczne jezioro Czarne, którego woda nigdy nie miesza się do dna – to jedno z nielicznych takich jezior w Polsce. Symbolem parku jest wydra; nad wodą żyją też bobry i zimorodki, a park daje schronienie ponad stu trzydziestu gatunkom ptaków, z bielikiem włącznie. Najstarsze buczyny chroni słynny rezerwat Radęcin. To krajobraz, dla którego spływ Drawą planuje się z wyprzedzeniem i traktuje z szacunkiem – wobec przyrody i wobec żywego nurtu.

Gdzie wypożyczyć kajak i jak wrócić

Drawa jest dobrze obsłużona przez wypożyczalnie i organizatorów spływów, działających między innymi w Drawnie, Starym Osiecznie, Krzyżu oraz w okolicach Czaplinka i Starego Drawska w górnym biegu. Zwykle dowożą sprzęt na start i odbierają z mety, co przy liniowym szlaku bardzo ułatwia logistykę i powrót. Na trasie nocuje się głównie na polach biwakowych i w wyznaczonych miejscach parku – warto rezerwować je z wyprzedzeniem, zwłaszcza w wakacje, gdy obowiązuje dzienny limit odwiedzających.

Kiedy płynąć: stan wody i sezon

Kajakowy sezon na Drawie zaczyna się w praktyce wraz z otwarciem odcinka parkowego, czyli od 1 lipca, i trwa przez lato oraz wczesną jesień. Drawa jest rzeką stosunkowo stabilną, zasilaną przez jeziora, więc rzadko brakuje w niej wody, ale przed wyjazdem i tak warto sprawdzić aktualny stan na najbliższym wodowskazie: wysoki poziom przyspiesza i tak żywy nurt oraz podtapia bystrza, a niski odsłania kamienie i płycizny. Najprzyjemniej płynie się przy ustabilizowanym, średnim stanie wody.

Zobacz szlak na interaktywnej mapie Kliknij, aby wczytać mapę z narysowanym przebiegiem trasy