Radomka: meandrująca rzeka Puszczy Kozienickiej
Kameralna i dzika. Radomka płynie około 116 km z Wzgórz Przysuskich przez Mazowsze do Wisły, silnie meandrując wśród trawiastych wysepek i lasów Puszczy Kozienickiej. Malownicza rzeka na spokojny spływ – łatwa w nurcie, choć z progami wodnymi do przeniesienia.
Radomka – meandrująca rzeka Puszczy Kozienickiej
Radomka to kameralna, mocno meandrująca rzeka Mazowsza, coraz chętniej odkrywana przez kajakarzy. Liczy około 98 km i płynie spokojnym, krętym nurtem, tworząc liczne zakola, trawiaste wysepki i piaszczyste łachy. W dolnym biegu wpływa w lasy Puszczy Kozienickiej, co czyni ją jednym z bardziej malowniczych, choć wciąż mało zatłoczonych szlaków w centralnej Polsce.
Radomka jest rzeką łatwą w nurcie, ale nie pozbawioną wyzwań. Na trasie pojawiają się progi wodne i jazy, które trzeba przenieść, a latem rzeka bywa płytka. To spływ raczej dla tych, którzy cenią kameralność i dziką przyrodę niż wygodę uczęszczanych, szerokich rzek.
Skąd wypływa i dokąd płynie Radomka
Radomka bierze początek na Wzgórzach Przysuskich, w okolicach Przysuchy, i płynie na wschód. W środkowym biegu jej wody spiętrza Zalew Domaniowski – zbiornik retencyjny i rekreacyjny. Poniżej zalewu, przez okolice Jedlińska, rzeka kieruje się ku Wiśle, do której wpada w Kłodzie pod Ryczywołem. Cała Radomka mierzy około 116 km.
Kajakowo najciekawszy jest odcinek poniżej Zalewu Domaniowskiego. To tu Radomka najbardziej meandruje, a jej dolina staje się dzika i malownicza, zwłaszcza w okolicach Jedlińska i dalej, w granicach Puszczy Kozienickiej.
Meandry, wysepki i Puszcza Kozienicka
Największym atutem Radomki jest jej naturalność. Dolny bieg zachował naturalny, meandrujący charakter; w biegu górnym i środkowym rzeka jest miejscami uregulowana. Niżej swobodnie wije się przez łąki i lasy, tworząc trawiaste wyspy i piaszczyste łachy. W dolnym biegu wpływa w Puszczę Kozienicką – jeden z większych kompleksów leśnych Mazowsza, z bogatą przyrodą i starymi drzewostanami.
Ta dzikość daje poczucie odosobnienia rzadkie tak blisko dużych miast. Nad Radomką można obserwować ptaki wodne, a spokojny nurt i leśne otoczenie sprzyjają wyciszeniu.
Odcinki spływu Radomką: od Zalewu Domaniowskiego do Wisły
Radomkę najlepiej płynąć w dwóch etapach. Górny odcinek, od Zalewu Domaniowskiego do Jedlińska, prowadzi przez najbardziej meandrujący, malowniczy fragment doliny, wśród trawiastych wysepek. Dolny odcinek, z Jedlińska do Wisły, wchodzi w lasy Puszczy Kozienickiej – tu trzeba jednak liczyć się z progami wodnymi do przeniesienia. Wszystkie odcinki zobaczysz na mapie poniżej – w trybie „Na spokojnie”, z udogodnieniami i stanem wody na trasie. A jeśli wolisz zaplanować spływ po swojemu, własną trasę wyznaczysz w trybie „Po swojemu”.
-
01
Domaniów-Jedlińsk~32 km
Poniżej Zalewu Domaniowskiego; meandry i trawiaste wysepki, najbardziej krajobrazowo pod Jedlińskiem. Uwaga: tego fragmentu nie opisuje żaden przewodnik kajakowy – opis PTTK zaczyna się dopiero niżej, w Piasecznie, a wypożyczalnie wodują od Jedlińska w dół. Układu przeszkód nie znamy.
-
02
Jedlińsk-ujście~44 km
Przez Puszczę Kozienicką do Wisły. Tu przeszkody są opisane i twarde: elektrownia wodna w Goryniu z obowiązkową przenoską 70 m, betonowe progi w Goryniu i w Bobrowiskach, próg pod mostem w Głowaczowie, szypoty pod Wólką-Brzózką.
Przeszkody i praktyka na Radomce
Radomka ma spokojny nurt, ale wymaga trochę wysiłku. Głównym utrudnieniem są betonowe progi i elektrownia wodna. W Goryniu stoi elektrownia z turbiną w rurze o dużym przekroju – przenoska prawą stroną, około 70 m; za mostem w Goryniu jest betonowy próg, a kilometr dalej kolejny. W Bobrowiskach czeka najwyższy próg na szlaku (przenoska prawą stroną, wodowanie po pochyłych płytach), a w Głowaczowie kajak wynosi się 30 m przed mostem prawą stroną i przenosi przez szosę, razem około 100 m. Betonowych progów nie spławiaj w ciemno – pod nimi tworzy się odwój. Na dzikich fragmentach zdarzają się powalone drzewa. Latem, przy niskim stanie, silnie meandrująca i płytka rzeka bywa miejscami do przeciągnięcia.
Sezon trwa od wiosny do jesieni. Ze względu na płytkość i progi przed wyjazdem warto sprawdzić aktualny stan wody. Podobnie kameralny, leśny charakter ma leżąca nieopodal Pilica, również wpadająca do Wisły.